Levi en het systeem

Zo, het is weer een flinke tijd geleden dat ik iets op deze blog heb gezet (meer dan een jaar!). Dus hoog tijd voor iets nieuws. Hieronder vind je een meditatie die ik pas heb geschreven. Niet voor een kerk, maar ik moest hem gewoon tijdens het college houden. Het idee was dat ik het hield alsof ik een meditatie hield voor mensen die niet gewend zijn om naar de kerk te gaan.

Meditatie over Lukas 5:27-32:

27 Daarna ging hij naar buiten en zag hij bij het tolhuis een tollenaar zitten die Levi heette. Hij zei tegen hem: ‘Volg mij!’ 28 Levi stond op, liet alles achter en volgde hem. 29 Hij richtte in zijn huis een groot feestmaal voor hem aan, waarop een groot aantal tollenaars en anderen samen met Jezus aanwezig waren. 30 De farizeeën en hun schriftgeleerden zeiden morrend tegen zijn leerlingen: ‘Waarom eet en drinkt u met tollenaars en zondaars?’ 31 Maar Jezus antwoordde: ‘Gezonde mensen hebben geen dokter nodig, maar wie ziek is wel; 32 ik ben niet gekomen om rechtvaardigen te roepen, maar om zondaars aan te sporen een nieuw leven te beginnen.’ 

“Denk je dat ik op de verkeerde weg ben?” Die vraag kreeg ik een tijdje terug toen ik een jongen interviewde die niet naar de kerk ging. Iemand vraagt dat niet zomaar. Ik denk dat hij voortkwam uit onzekerheid. Dat ik misschien zou zeggen: “Ja, je bent op de verkeerde weg. En ik weet wat de goede weg is.”

Misschien had hij al wel andere christenen ontmoet, die dat tegen hem hadden gezegd. En daarom vroeg hij het. Ik denk dat dat voor veel mensen geldt die niet naar de kerk gaan. Dat ze afgeschrikt worden door christenen die hen veroordelen, met hun woorden of met hun houding. Dat ze eigenlijk lijken te zeggen: ik ben goed, ik weet hoe het moet. Maar jij, jij hebt nog een hoop te leren. Jouw leven moet veranderen. En dan zit de deur potdicht. En daar komt nog bij dat veel christenen zich niet eens houden aan de regels die ze zichzelf opleggen. Tja, dat komt dan wel wat schijnheilig over…

Misschien was dat ook wel zo voor Levi. Levi was een tollenaar. Iemand die werkte voor de Romeinen, voor de overheersers. Hij verzamelde de tol, van mensen die langs zijn kantoortje kwamen. Je begrijpt natuurlijk wel dat hij met de nek werd aangekeken door de mensen uit zijn volk. Levi was zogezegd op de verkeerde weg, en iedereen kon het zien. Dat maakte hem ook een makkelijk slachtoffer voor mensen die het zogenaamd allemaal beter wisten. Voor de Farizeeërs en de Schriftgeleerden. Dat waren zeg maar de mensen die wisten hoe het zat. Ze kenden de wet van God uit hun hoofd, en hielden die tot in het kleinste detail. Voor het oog van zoveel mogelijk mensen. Misschien scheer ik ze nu over één kam, want er waren er ongetwijfeld ook tussen die heel oprecht zo probeerden te leven. Maar ze legden aan zichzelf en aan anderen hele hoge eisen op. Mensen die het niet zo deden zoals zij, die waren verkeerd. Of hadden in elk geval nog een lange weg te gaan.

Levi was dus zo iemand die “op de verkeerde weg was.” Maar als Levi al had gewild, had hij misschien niet eens kúnnen stoppen met het werk dat hij deed. Want waar moest hij naartoe? De mensen van zijn eigen volk accepteerden hem niet meer. Hij moest wel tollenaar blijven om rond te kunnen komen. Hij zat gevangen in het systeem.

Zo blijft Levi het werk doen dat hij deed. Dag in, dag uit. En er is geen uitweg.

Dan komt er op een dag iemand langs. Een Jood, iemand uit zijn eigen volk. En er gebeurt iets heel bijzonders. In plaats van hem met minachting te behandelen, zoals de meeste andere Joden deden, komt deze man, Jezus, naar hem toe, en hij zegt twee woorden: volg mij… Zou het zo simpel zijn?, vraagt Levi zich af. Om gewoon zijn werk, dat hele systeem dat hem gevangen houdt achter te laten, en Jezus te volgen? Het lijkt te mooi om waar te zijn. Maar van binnen voelt hij dat het goed is. Dat hij deze man, deze Jezus kan vertrouwen. Dat hij Levi niet zal laten zitten. En hij doet het. Hij staat op, laat al zijn spullen achter, zijn kantoortje, zijn geld dat hij die dag heeft verzameld, alles wat tot nu toe zijn leven bepaalde. En hij gaat achter Jezus aan. Het lijkt me een erg spannende stap. Maar wat zal hij zich bevrijd hebben gevoeld! Vrij van die Romeinen, vrij van de veroordelende blikken van zijn volksgenoten. Hij volgt Jezus nu.

Die avond geeft hij een groot feest. Hij wil dat de andere tollenaars ook weten wie die Jezus is. Dat hij ze kan bevrijden uit de gevangenis waar ze inzitten, ook al ziet niemand die. Er heerst een bijzondere sfeer. Levi hoeft niet te vertellen over Jezus, want zijn gasten ervaren zelf wie hij is. Er wordt gelachen, gehuild…

Maar de volgende dag pakken zich alweer donkere wolken samen. Levi zit bij Jezus, als er een paar van zijn leerlingen naar hem toekomen, met wat anderen. Levi herkent ze. Het zijn die mensen die hem eerder veroordeelden. En hij denkt: nu is het over. Ze zullen tegen Jezus zeggen dat hij niet met mij moet omgaan.

En inderdaad, dat is wat ze zeggen. “Wat deed u gisteren op dat feest?”, vragen ze. “Weet u niet dat de mensen die daar waren allemaal tollenaars en zondaars waren? Mensen waar je niet mee om hoort te gaan? Mensen die een zondig leven leiden? Het eten wat daar stond is betaald van ons geld, dat ze door afpersing van ons af hebben gepakt.

Tollenaars en zondaars. Zondaars… waarschijnlijk gaan je nekharen er wel van overeind staan. Grappig is dat de mensen die op het feest waren in het vers daarvoor helemaal geen zondaars worden genoemd. Daar staat alleen: er waren een groot aantal tollenaars en anderen met Jezus aanwezig. Blijkbaar maakte het voor Jezus helemaal niet zoveel uit hoe de mensen daar zaten. Of ze zondaars waren of niet.

Dat blijkt ook uit de reactie van Jezus. Hij zegt, zonder ook maar een moment neer te kijken of zich te verontschuldigen voor dat hij op het feest was: Gezonde mensen hebben geen dokter nodig, maar wie ziek is wel. Ik ben niet gekomen om rechtvaardigen te roepen, maar om zondaars aan te sporen een nieuw leven te beginnen.

Jezus gebruikt hier ook het woord zondaars. Maar ik denk dat Jezus het op een andere manier gebruikt dan de Schriftgeleerden. Zij gebruiken het om aan te geven wie er niet bij horen, Jezus om te laten zien wie er wel bij hoort: iedereen. Hij is niet gekomen voor een select clubje dat zich aan de regels houdt. En Jezus’ doel is ook niet dat iedereen zo wordt. Hij is gekomen om Gods liefde te laten zien aan mensen die zich door iedereen veroordeeld voelen.

Jezus zegt hier niet: het maakt helemaal niet uit hoe je leeft. Hij is gekomen om mensen aan te sporen een nieuw leven te beginnen. Zoals hij zei tegen Levi: volg mij. Hij zei niet: blijf maar zitten waar je zit. Maar hij zegt het niet vanuit de hoogte: hij gaat naast Levi staan. Hij geeft hem het gevoel dat God van hem houdt. En hij geeft Levi de tools om te veranderen. Hij trekt Levi uit het leven dat hij eerst leidde, uit het systeem dat hem gevangen hield.

Dat zijn leven moet veranderen, geldt trouwens niet alleen voor Levi. Het geldt ook voor die Schriftgeleerden, die zeggen dat ze goed leven, maar die hun fouten goed weten te verbergen. Ook zij zitten vast in hun systeem, waarin ze zich steeds beter voor moeten doen dan ze zijn, ook ten overstaan van zichzelf. Het geldt ook voor christenen, die tegen anderen zeggen dat ze moeten veranderen, maar zichzelf daarbij vergeten. Het geldt voor ons allemaal. Er zijn zoveel dingen waar je in vast kunt komen te zitten, dingen die je jezelf oplegt, of die anderen je opleggen.

Jezus wil je helpen om te veranderen. Hij wil je de tools daarvoor geven. Een van die tools, ik denk zelfs de belangrijkste, is dat hij zijn leven voor ons heeft gegeven. Dat kan op het eerste gezicht gek klinken, of wreed, maar het is een heel fundamentele waarheid in het christelijk geloof. Dat hij zijn leven gaf,om ons uit dat systeem te trekken. Om de dingen die wij onszelf opleggen of opgelegd hebben gekregen, op zijn schouders te nemen. Om te laten zien: ik hou van jullie, ik geef zelfs mijn leven voor jullie. Jezus laat het karakter van God zien: Hij is geen God die naar ons toekomt en ons veroordeelt, maar een die naar ons toekomt en ons wil vergeven. Ons op onze voeten wil zetten. Zodat we een nieuwe toekomst tegemoet mogen gaan: een toekomst met Hem, waarin we steeds meer op Hem mogen lijken, in hoe we zijn en wat we doen.

Die jongen die ik aan het begin noemde, die vroeg of ik dacht dat hij op de verkeerde weg was, misschien had ik tegen hem geen ja of nee moeten zeggen, zoals ik wel gedaan heb, ben ik bang. Misschien had ik moeten zeggen: in elk geval niet meer dan ik. Maar ik geloof dat het voor God niet belangrijk is of wij op de goede weg zitten. Hij wil altijd in ons leven komen. Niet om ons te veroordelen, maar om ons uit de systemen te trekken waar wij in vastzitten. En ons op Zijn weg te zetten.

Is God een klusjesman?

Hallo allemaal,

Vandaag een leuk filmpje om eens over na te denken. Hij is al een beetje oud, maar heeft wel een diepe boodschap!

Simeon de melaatse (naar Markus 14:1-11)

Wat geweldig voelde ik me afgelopen dagen! Ik weet niet wat het is, maar sinds Jezus er is voel ik me erg blij, en als hij er is, toch ook vol ontzag. De mensen luisteren ook naar hem, maar niet iedereen.

Vanavond was ik helemaal verrast. Jezus vroeg me of hij in mijn huis mocht komen eten. Ik snap er niks van, en vond het ook best wel spannend. Ik heb niks fatsoenlijks om hem voor te zetten. Maar toen hij er was, was dat gevoel weg. Er kwamen ook wat anderen, die er meer over mopperden. Maar mij maakte dat niets meer uit.

Behalve toen die vrouw binnenkwam. He, wat moet die hier nou weer, dacht ik. Komt ze weer aandacht vragen. Maar zij trok zich ook niets van de anderen aan. Ze liep rustig, vol eerbied naar Jezus toe, en goot voorzichtig de dure olie over hem uit. Dat die duur was, kon je wel ruiken!

Jezus zei er helemaal niks van. Hij liet haar haar gang gaan. De rest trouwens ook. Tot iemand verontwaardigd uitriep: die olie had duur verkocht kunnen worden! Wat moet die vrouw hier eigenlijk? Ga weg!

Ik schrok van zijn felheid, en de sfeer was erg gespannen. Mensen riepen tegen elkaar. Ik zag een van Jezus’ leerlingen weglopen.

Toen stond Jezus op. Hij vertelde dat hij niet afkeurde wat zij had gedaan. Hij zei zelfs dat overal waar het goede nieuws verkondigd zou worden, over haar gesproken zou worden.

Ik schrok van mezelf. Ik was zo blij dat Jezus naar mij wilde omzien, maar ik gunde het een ander niet. Waarom was dat?

En tegelijk begreep ik niet wat Jezus zei, over zijn dood. Zou hij dan niet blijven? Waarom had hij het over ‘sterven’?

Maar toch voelde ik ook wat anders. Jezus keek me op een gegeven moment aan. Ik zag pijn, maar ook zoveel liefde, dat het stil werd in mij. Het was goed. Jezus zou sterven, maar het was ergens voor. En het was een belofte: ik laat je niet alleen.

Wie was Jezus

Vandaag wil ik een stukje lezen dat me deze week erg raakte. Het komt uit Mattheüs 12, vers 15-21, en het gaat over Jezus:

Grote massa’s mensen volgden hem, en hij genas hen allen. Hij verbood hun uitdrukkelijk bekend te maken wie hij was. Zo ging in vervulling wat gezegd is door de profeet Jesaja:

‘Hier is de dienaar die ik mij gekozen heb,

die ik liefheb en in wie ik vreugde vind.

Ik zal hem vervullen met mijn geest,

aan alle volken zal hij het recht verkondigen.

Hij zal geen woordenstrijd aangaan

en op straat zijn stem niet verheffen.

Het geknakte riet breekt hij niet af,

noch dooft hij de kwijnende vlam,

totdat het recht dankzij hem overwint.

Op zijn naam zullen alle volken hun hoop vestigen.'

Dit gedeelte vindt plaats als Jezus net een man heeft genezen op Sabbat. Dat is een dag waarop Joden eigenlijk niet werken, omdat het de dag van God is. Toch geneest Jezus de verschrompelde hand van een man, tot woede van de Farizeeërs, die veel wisten van de Joodse wet. Maar Jezus zegt: waarom zou je niet goed mogen doen op de Sabbat? God wil niet dat je je perfect aan die regels houdt, dat dat boven alles staat, maar dat je omziet naar de mensen om je heen. Letterlijk zegt hij: God wil barmhartigheid, geen offers. De Farizeeërs worden boos, en Jezus gaat weg. Dan komt het stuk dat hierboven staat.

De mensen volgen Jezus, en hij geneest hen allemaal. Dat is al erg bijzonder. Maar hij zegt ook nog eens dat ze niet bekend moeten maken wie hij is. Waarom kan hij zoveel mensen genezen? Waarom wil iedereen hem kennen? Mattheüs, de schrijver van dit stuk, haalt een gedeelte uit Jesaja aan, een profeet uit het Oude Testament. Sommige delen van dat boek kun je ook erg goed toepassen op wie Jezus is en wat hij doet. Kijk maar eens naar Jesaja 53. Dat gaat over een dienaar, die lijdt, als een onschuldig lam. Er staat: zijn striemen werden genezing voor ons. Doordat hij leed, werden wij genezen.

Dit stuk dat Mattheüs aanhaalt zegt ook erg veel, vond ik. Hij is de dienaar die God gekozen heeft, en liefheeft. Ergens anders in Mattheüs staat dat God zegt over Jezus: "Dit is mijn geliefde zoon, in hem vind ik vreugde". Hij is vervuld met Gods Geest, God woont eigenlijk in Hem, en aan alle volken zal hij recht verkondigen. Het woordje recht vond ik ook mooi. Het gaat niet om dat je je perfect aan een aantal regels houdt bij God: Hij wil geen offers, maar barmhartigheid. Jezus vertelt over Gods Koninkrijk, dus dat God de koning wordt. Daarbij gaat het niet om die regels, maar om rechtvaardigheid, dat Gods plan met ons leven gebeurt. Jezus kwam om daarover te vertellen en om dat zelf ook uit te voeren. Hij laat zelf zien wat rechtvaardigheid is. Dat is niet blind kijken naar de wet, maar kijken wat mensen echt nodig hebben, hen helpen als ze dat nodig hebben. Het gaat erom dat je kijkt naar de mensen om je heen door de ogen van God, die hen liefheeft.

Hij zal geen woordenstrijd aangaan, niet zijn stem verheffen op straat. Hij ruziet niet en scheldt mensen niet uit. Hij breekt het geknakte riet niet af. Dat is eigenlijk een heel mooi beeld. Het riet is heel teer, juist omdat het geknakt is, maar nog breekt God het niet af. Als wij zelf geknakt zijn of iets is verkeerd gegaan in ons leven, wil God ons ook niet afbreken, maar liefdevol opnemen. Hij houdt van je, wat je ook gedaan hebt, en staat met Zijn armen wijd open, als een Vader. Hij is altijd bij je, zelfs al ga je door het donkerste dal waar je geen uitweg meer uit ziet. Totdat het recht dankzij hem overwint. Uiteindelijk zal Gods koninkrijk komen. Dat vind ik altijd een heel mooi beeld. Als we nu iets proberen goed te maken aan de wereld helpt dat wel, je kunt veel goeds doen, maar het is nooit genoeg, lijkt het. Altijd blijven er wel mensen die pijn lijden of honger hebben of geliefden verliezen. Maar aan het einde van de Bijbel staat dat God uiteindelijk elke traan zal troosten. Dan zal er geen honger of dorst meer zijn, en God zal bij ons wonen. Hij zal alle tranen uit onze ogen wissen.

De laatste zin uit dit gedeelte vond ik het mooiste. Er staat: op zijn naam zullen alle volken hun hoop vestigen. We mogen onze hoop vestigen op Jezus, samen met alle mensen. Hij is gekomen om ons te redden, zegt hij. Al deze dingen die over Jezus gezegd worden maken hem perfect. Voor ons lukt het nooit om zo te worden, lijkt het. Maar juist doordat hij toch voor ons is gestorven, is opgehangen aan het kruis, mogen wij met hem leven en bij God komen. Zo lief had God ons, dat Hij Jezus heeft gegeven. Hij is zelf in dat donkere dal gekomen waar wij in zitten om ons eruit te trekken, om onze hand te grijpen en niet meer los te laten. Daarom mogen we op hem hopen, op Jezus, die van ons houdt, ook als wij nog vaak vallen.

Genade

In deze Bijbelstudie wil ik met jullie nadenken over genade. Dat is een woord dat we misschien vaak of misschien minder vaak horen. Maar wat betekent het eigenlijk, genade? Lees eerst de volgende tekst:

Ik dank Christus Jezus, onze Heer, dat hij mij kracht gegeven heeft en het mij heeft toevertrouwd hem te dienen, hoewel ik hem vroeger heb bespot, vervolgd en beschimpt. Toch heeft hij zich over mij ontfermd, omdat ik door mijn ongeloof niet wist wat ik deed. Onze Heer heeft mij zijn genade in overvloed geschonken, evenals het geloof en de liefde die we in Christus Jezus bezitten. Deze boodschap is betrouwbaar en verdient onze volledige instemming: Christus Jezus is in de wereld gekomen om zondaars te redden. Ik was de eerste, en juist over mij heeft Christus Jezus zich ontfermd; ik was de eerste aan wie hij zijn grote geduld toonde, zodat ik een voorbeeld werd voor allen die in hem geloven en het eeuwige leven zullen ontvangen - 1 Timoteüs 1:12-16.

Paulus was iemand die zich erg inzette voor God. Maar ik vind het zo bijzonder hoe vol hij is van Gods genade. Hij wilde iedereen erover vertellen. Juist hij, die zo veel deed, haalt steeds in zijn brieven aan wat het evangelie is: dat Jezus Christus naar de wereld gekomen is om zondaars te redden.

Ik heb vaak aarzelingen als ik met dingen voor God bezig ben. Dan heb ik het gevoel niet hard genoeg te werken, of dingen te laten liggen die ik zou moeten doen. Misschien heb je wel het gevoel dat je mensen vertelt over God uit plichtsgevoel, omdat het goed is om te evangeliseren, of dat je het juist eng vindt, omdat er veel dingen fout kunnen gaan. Maar weet je waarom je echt mag gaan? Omdat die boodschap die je aan anderen probeert te vertellen ook voor jezelf geldt. Zoals God Paulus heeft uitgekozen wil Hij jou ook uitkiezen. Zoals hij genade heeft gegeven aan Paulus (en aan zóveel anderen!) wil hij jou ook genade geven. Want, zegt Paulus: het belangrijkste is dat Jezus Christus naar de wereld, naar ons is gekomen om zondaars te redden, waarvan ik de eerste ben. Paulus is daar een voorbeeld van: God deed zoveel door hem, maar niet door wie hij was, maar omdat God van hem hield, ondanks alle dingen. En zo houdt God ook van jou! Jezus is ook naar de wereld gekomen om jou te redden. Hij heeft jou liefgehad, en heeft voor jou zijn leven gegeven (Gal. 2:20)! En als wij voor Hem gaan, heeft Hij ons beloofd met ons te zijn, elke dag, tot aan de voltooiing van de wereld. Hij heeft de muur die tussen ons en God instond afgebroken. God wil onze Vader zijn. Daar mogen we zelf vol van zijn, en dat mogen we vertellen aan de mensen om ons heen!

Zijn er dingen die tussen jou en God instaan? Vertel dat aan Hem in je gebed, en vraag of God je wil helpen elke dag uit Zijn genade en liefde te leven!

Steeds meer op Jezus vertrouwen

Vandaag hoorde ik een predikant iets erg moois vertellen. Hij vertelde over een zendeling, die hem had gezegd dat hij door de jaren heen steeds meer op Jezus was gaan vertrouwen. Ik vind dat erg bijzonder om te horen. Ik weet niet of je het herkent, maar ik heb vaak de neiging om op mezelf te willen vertrouwen, om alles zelf te willen doen. Om zelf een supergoed leven te leiden. Maar God heeft iets heel anders voor ogen: Hij wil dat we steeds meer leren om niet van onszelf afhankelijk te zijn, maar op Hem te vertrouwen. Dat is echt mooi, dat dat mag, en mijn gebed is dat ik en jullie daarin mogen groeien, dat we het steeds meer van Hem gaan verwachten, van Jezus, die alles voor ons gedaan heeft!

In Filippenzen 3 schrijft Paulus dat hij alles wat hij van zichzelf had niets heeft geacht. Hij wilde ook steeds meer op Jezus vertrouwen, en niet op de dingen die hij zelf goed deed. Want ook al leek het of hij alles goed voor elkaar had, toch bouwde hij aan zijn eigen koninkrijk en niet aan dat van God. Maar hij zei: Ik laat alles achter, en ren naar het doel, naar Jezus, met mijn hele leven!

Gods woord houdt eeuwig stand!

Jesaja 40:6-8:
Hoor, een stem zegt: ‘Roep!’
En een stem antwoordt: ‘Wat zou ik roepen?
De mens is als gras, hij bloeit als een veldbloem.
Het gras verdort en de bloem verwelkt
wanneer de adem van de HEER erover blaast.
Ja, als gras is dit volk.’
Het gras verdort en de bloem verwelkt,
maar het woord van onze God houdt altijd stand.

Jesaja, de schrijver van deze tekst, schrijft over de mens, dat hij als gras is, of zoals een veldbloem die bloeit. Gras is sterk, en een veldbloem is mooi. Maar God hoeft er maar overheen te blazen met zijn adem, of het gras verdort en de bloem verwelkt, schrijft hij. Het gras of de bloem, dat zijn wij. Ons leven loopt soms helemaal op rolletjes. Dan lijkt het net of we alles aankunnen. Maar er hoeft maar iets te gebeuren, en het loopt mis. In mijn geloof probeer ik het ook vaak zelf. Dan denk ik: oh, dat lukt me wel. Maar het lukt niet altijd, of het voelt niet altijd goed.

Jesaja schrijft nog een keer: ja, als gras is dit volk, het gras verdort en de bloem verwelkt. Maar, schrijft hij, het woord van onze God houdt altijd stand. Zelfs als we ons niet goed voelen, als er iets niet goed gaat in ons leven, hoeft het niet allemaal van onszelf af te hangen. We kunnen misschien niet alles, maar we mogen blijven vertrouwen op dat Gods woord altijd standhoudt. Als iets mislukt of als we iets niet kunnen, mogen we altijd naar hem toegaan. Want dat woord, dat zegt dat Jezus voor ons is gestorven, en dat hij is opgestaan! Dat het er niet van afhangt dat wij alles goed doen, maar dat Jezus dat al voor ons heeft gedaan. Dat het niet van ons afhangt of we goed bidden of goed leven, maar dat we altijd naar God toe mogen gaan. God wil juist in onze zwakheid, in de dingen die wij niet kunnen of waarin we falen, Zijn kracht laten zien, en laten zien dat hij oneindig veel meer kan doen dan wij soms denken. Hij woont in ons met zijn Heilige Geest, en wil steeds weer door ons werken. Dat belooft hij, en daarop mogen we altijd vertrouwen, ook al zien we het soms niet doordat ons gras verdort. Maar Gods woord houdt altijd stand!

Jesaja 40:9-11:
Beklim een hoge berg, vreugdebode Sion,
verhef je stem met kracht, vreugdebode Jeruzalem,
verhef je stem, vrees niet.
Zeg tegen de steden van Juda: ‘Ziehier jullie God!’
Ziehier God, de HEER!
Hij komt met kracht, zijn arm zal heersen.
Zijn loon heeft hij bij zich, zijn beloning gaat voor hem uit.
Als een herder weidt hij zijn kudde:
zijn arm brengt de lammeren bijeen,
hij koestert ze, en zorgzaam leidt hij de ooien.

Alles achter je laten en rennen

Maar wat voor mij winst was, ben ik omwille van Christus als verlies gaan beschouwen. Sterker nog, alles beschouw ik als verlies. Het kennen van Christus Jezus, mijn Heer, overtreft immers alles. Omwille van hem heb ik alles prijsgegeven; ik heb alles als afval weggegooid. Ik wilde Christus winnen en één met hem zijn – niet door mijn eigen rechtvaardigheid omdat ik de wet naleef, maar door die van God, de rechtvaardigheid die er is door het geloof in Christus. Ik wil Christus kennen en de kracht van zijn opstanding ervaren, ik wil delen in zijn lijden en aan hem gelijk worden in zijn dood, in de hoop misschien ook zelf uit de dood op te staan. 
Niet dat ik al zover ben en mijn doel al heb bereikt. Maar ik houd vol in de hoop eens dat te kunnen grijpen waarvoor Christus Jezus mij gegrepen heeft. Broeders en zusters, ik beeld me niet in dat ik het al heb bereikt, maar één ding is zeker: ik vergeet wat achter me ligt en richt mij op wat voor me ligt. Ik ga recht op mijn doel af: de hemelse prijs waartoe God mij door Christus Jezus roept. Hierop moeten wij ons allen als volmaakte mensen richten. Mocht u er op enig punt anders over denken, dan zal God het u wel duidelijk maken. In ieder geval, laten we op de ingeslagen weg voortgaan. - Filippenzen 3:7-16

Wat Paulus hier zegt klinkt erg moeilijk. Alles achter je laten, alles als verlies beschouwen in je leven om Jezus beter te leren kennen. Paulus zegt dat hij erg veel heeft om op te bouwen. Hij hield zich altijd aan de wet, was erg ijverig, had een goede carriere. Dat hebben wij zelf vaak ook. We hebben een mooi leven, veel rijkdom in ons land, misschien een leuk gezin of een goede baan. Het kan ook zijn dat we erg graag zelf alles in de hand houden en zelf proberen alles goed te doen.

Paulus zegt: al de dingen die ik vroeger belangrijk vond, beschouw ik nu als verlies. Hij richt zich op Jezus omdat hij ziet dat al die dingen die hij eerst belangrijk vond, eigenlijk niet belangrijk genoeg zijn om voor te leven. Natuurlijk is het belangrijk om goede dingen te doen, om ijverig te zijn, om wat geld te hebben. Maar waar leef je uiteindelijk voor? Jezus wil iets heel anders bieden. Paulus wil alles als verlies achten, maar waarom? Hij zegt: Jezus, mijn Heer, overtreft immers alles. Jezus is beter dan al deze dingen. Hij mag ook naar Jezus toe gaan, niet omdat hij zelf alles goed doet, maar omdat hij rechtvaardig voor God mag staan omdat Jezus zijn leven heeft gegeven. Rechtvaardig zijn voor God betekent dat God je met open armen wil ontvangen, dat Hij van je houdt, ondanks alle fouten. Hij wil je vergeven en elke dag een nieuwe start maken.

Paulus zegt het als een soort wedstrijd: ik vergeet wat achter me ligt richt me op wat voor me ligt. Ik ga recht op mijn doel af: de hemelse prijs waarvoor Jezus mij roept. Hij wil zich elke dag opnieuw op Jezus richten, omdat hij zo vol is van wat Jezus voor hem heeft gedaan. Daar mogen wij ook elke dag opnieuw vol vreugde vol van zijn!

Afhankelijkheid

Vandaag las ik een stukje van de Engelse schrijver John Stott over afhankelijkheid. Hij schrijft daarin dat we het als mensen soms erg moeilijk vinden om afhankelijk van anderen te zijn, maar dat het toch hoort bij het menszijn. In de Bijbel is afhankelijkheid ook erg belangrijk. Ik zal een paar teksten opnoemen uit de Bijbel:

Psalm 42:6: “Wat buigt u zich neer, mijn ziel, en bent u onrustig in mij?
Hoop op God, want ik zal Hem weer loven voor de volkomen verlossing van Zijn aangezicht.”

De schrijver van dit lied vertelt dat als je onrustig bent, je mag vertrouwen en hopen op God.

En een andere tekst:

1 Petrus 5:5-7: “En, jongeren, wees aan de ouderen onderdanig; en wees allen elkaar onderdanig. Wees met nederigheid bekleed, want God keert Zich tegen de hoogmoedigen, maar de nederigen geeft Hij genade. Verneder u dan onder de krachtige hand van God, opdat Hij u op Zijn tijd verhoogt. Werp al uw zorgen op Hem, want Hij zorgt voor u.”

Dit is een wat moeilijkere tekst: hierin schrijft Petrus dat we onderdanig moeten zijn naar elkaar en naar God. Dat betekent dat we ons nederig, dienend moeten opstellen naar elkaar en naar God. Dat betekent ook dat we onszelf niet meer voor Hem hoeven te bewijzen.

Wat ik heel bijzonder vind aan God is dat ik steeds weer mag beseffen dat ik in mijn geloof en in mijn hele leven op Hem mag vertrouwen, dat ik mijn lasten en mijn zorgen bij Hem neer mag leggen. Zo zegt Jezus het ook in Mattheüs: “Kom naar Mij toe, iedereen die vermoeid en belast is, en ik zal u rust geven. Neem mijn juk op u, en leer van Mij dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart; en u zult rust vinden voor uw ziel; want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht.” Zo wil Hij ook voor jou zijn. We mogen alles wat we hebben altijd bij God neerleggen en op Hem vertrouwen, erop vertrouwen dat als we tot Hem bidden God het ook echt kan veranderen!

Nothing But The Blood

Ik vind dit een erg mooi lied, omdat de zanger (Matt Redman) erin zingt wat het bloed van Jezus voor ons heeft gedaan!


Your blood speaks a better word
Than all the empty claims I’ve heard upon this earth
Speaks righteousness for me
And stands in my defense
Jesus it’s Your blood

What can wash away our sins?
What can make us whole again?
Nothing but the blood
Nothing but the blood of Jesus
What can wash us pure as snow?
Welcomed as the friends of God
Nothing but Your blood
Nothing but Your blood King Jesus

Your cross testifies in grace
Tells of the Father’s heart to make a way for us
Now boldly we approach
Not by earthly confidence
It’s only Your blood

We praise You for the blood
We praise You for the blood


Nederlandse vertaling:
Uw bloed spreekt een beter woord (voor ons)
Dan al de lege claims die ik op deze aarde heb gehoord
Spreekt over rechtvaardigheid voor mij
En staat in mijn verdediging
Jezus, het is Uw bloed

Wat kan mijn zonden wegwassen?
Wat kan ons weer heel maken?
Niets behalve het bloed,
Niets behalve het bloed van Jezus
Wat kan ons schoonwassen als sneeuw?
Welkom heten als de vrienden van God?
Niets behalve het bloed,
Niets behalve Uw bloed, koning Jezus.

Uw kruis getuigt in genade
Vertelt van het hart van de Vader om voor ons de weg vrij te maken
Nu naderen we U zonder vrees,
niet bij aards vertrouwen,
Alleen maar door Uw bloed.


Matt Redman zingt hier over dat we zonder vrees dichterbij mogen komen bij God, dat Hij door Jezus de weg heeft vrijgemaakt. Dat we dat niet zelf kunnen, maar dat we dat mogen door wat Hij heeft gedaan voor ons! En dat is wat genade betekent.

Paulus schreef:

"Met Christus ben ik gekruisigd, en toch leef ik, dat is, niet meer mijn ik, maar Christus leeft in mij. En voor zover ik nu nog in het vlees leef (hij bedoelt 'in mijn lichaam'), leef ik door het geloof in de Zoon van God, die mij heeft liefgehad en Zich voor mij heeft overgegeven"

De blinde man

In de Bijbel staat een heel bijzonder verhaal:

In het voorbijgaan zag Jezus iemand die al vanaf zijn geboorte blind was. Zijn leerlingen vroegen: ‘Rabbi, hoe komt het dat hij blind was toen hij geboren werd? Heeft hij zelf gezondigd of zijn ouders?’ ‘Hij niet en zijn ouders ook niet,’ was het antwoord van Jezus, ‘maar Gods werk moet door hem zichtbaar worden. Zolang het dag is, moeten we het werk doen van hem die mij gezonden heeft; straks komt de nacht en dan kan niemand iets doen. Zolang ik in de wereld ben, ben ik het licht voor de wereld.’ Na deze woorden spuwde hij op de grond. Met het speeksel maakte hij wat modder, hij streek die op de ogen van de blinde en zei tegen hem: ‘Ga naar het badhuis van Siloam en was u daar.’ De man ging weg, waste zich, en toen hij terugkwam kon hij zien.

Zijn buren en de mensen die hem kenden als bedelaar zeiden: ‘Is dat niet de man die altijd zat te bedelen?’ De een zei: ‘Ja, die is het,’ en de ander: ‘Nee, maar hij lijkt er wel op.’ De man zelf zei: ‘Ik ben het echt.’ Toen vroegen ze: ‘Hoe zijn je ogen opengegaan?’ Hij zei: ‘Iemand die Jezus heet, maakte wat modder, streek die op mijn ogen en zei: “Ga naar Siloam om u te wassen.” Ik ging erheen, en toen ik me gewassen had kon ik zien.’ Ze vroegen: ‘Waar is die man?’ ‘Dat weet ik niet,’ zei hij. - Johannes 9:1-12

Dit stuk gaat over een man die wordt genezen van zijn blindheid. In de tijd van Jezus dachten mensen dat een ziekte, zoals blindheid, vaak een straf moest zijn voor een zonde. Maar Jezus zei dat de man niet heeft gezondigd. Hij wilde de man niet veroordelen, maar genezen, en helpen.

Toen kwamen de mensen uit zijn omgeving. "Hé!", zeiden ze. "Is dat niet die man die altijd zat te bedelen?" In plaats van blij te zijn voor hem vroegen ze zich af of hij het wel echt was. Ze wilden niet geloven dat de man was genezen, vooral niet omdat het een sabbat was, de dag waarop Joden niet mochten werken. Dus riepen ze zijn ouders, en die zeiden dat dit echt hun zoon is, die eerst blind was en nu weer kon zien. Maar ze durfden niet te zeggen hoe dat kwam, omdat ze bang waren uit de synagoge gezet te worden.

Daarom spraken ze de man aan. Ze zeiden: Geef God de eer! Die man is een zondaar, dat weten we toch? Maar de man antwoordde: Of hij een zondaar is of niet, dat weet ik niet, maar ik was blind, en nu kan ik zien! Toen ze bleven aandringen met moeilijke vragen zei hij: Al die dingen heb ik jullie al verteld, maar jullie luisteren niet! Wat willen jullie nog meer horen? Willen jullie soms leerling van hem worden? Hierop vielen de mensen tegen hem uit: Wij zijn geen leerlingen van hem, dat ben je zelf! Wij zijn leerlingen van Mozes, die tenminste echt met God gesproken heeft!

De man antwoordde: Maar begrijpen jullie dan niet waar hij vandaan komt, terwijl hij mijn ogen geopend heeft? God luistert niet naar zondaars, maar naar wie zijn wil doet. Het is nog nooit vertoond dat iemand die blind was weer kon zien. Als deze man niet van God kwam, zou hij dat toch nooit hebben kunnen doen? Maar ze joegen hem weg, en zeiden: Jij, sinds je geboorte een en al zonde, wil jij ons de les lezen?

Hierna kwam Jezus naar de man toe. Hij vroeg: Gelooft u in de Mensenzoon? Als ik wist wie het was, heer, zou ik in hem geloven, zei hij. U kijkt naar hem en u spreekt met hem, zei Jezus. Toen zei de man: Ik geloof, Heer, en hij boog zich voor Jezus neer. Jezus zei tegen de man: ik ben gekomen om een oordeel te vellen. Dan zullen zij die niet zien zien en zij die zien zullen blind worden. Een paar schriftgeleerden die dit hoorden zeiden: wij zijn toch zeker niet blind? Maar Jezus zei: Was u maar blind, dan zou u zonder zonde zijn. Maar u beweert dat u kunt zien, en dus blijft uw zonde.

Deze man geloofde in Jezus, en Jezus wilde hem helpen. Hij is heel anders dan de mensen om de man heen, die hem veroordelen in plaats van liefhebben. Jezus heeft de man lief in plaats van dat hij hem veroordeelt. Het is bijzonder dat de rollen juist omgekeerd lijken: de man weet wie Jezus is en ziet hem, terwijl de schriftgeleerden niet willen zien wie Hij is, ze jagen de man die weer kan zien zelfs weg, ook al probeert hij het hun duidelijk te maken. En uiteindelijk heeft de man gelijk en vertelt Jezus hem wie hij is.

Hij houdt van ons en wil ons altijd weer ontvangen, ook als we eerst blind waren! Wat kies jij?

Zacheüs

Jezus ging Jericho in en trok door de stad. Er was daar een man die Zacheüs heette, een rijke hoofdtollenaar. Hij wilde Jezus zien, om te weten te komen wat voor iemand het was, maar dat lukte hem niet vanwege de menigte, want hij was klein van stuk. Daarom liep hij snel vooruit en klom in een vijgenboom om Jezus te kunnen zien wanneer hij voorbijkwam. Toen Jezus daar langskwam, keek hij naar boven en zei: ‘Zacheüs, kom vlug naar beneden, want vandaag moet ik in jouw huis verblijven.’ Zacheüs kwam meteen naar beneden en ontving Jezus vol vreugde bij zich thuis. Allen die dit zagen, zeiden morrend tegen elkaar: ‘Hij is het huis van een zondig mens binnengegaan om onderdak te vinden voor de nacht.’ Maar Zacheüs was gaan staan en zei tegen de Heer: ‘Kijk, Heer, de helft van mijn bezittingen geef ik aan de armen, en als ik iemand iets heb afgeperst vergoed ik het viervoudig.’ Jezus zei tegen hem: ‘Vandaag is dit huis redding ten deel gevallen, want ook hij is een zoon van Abraham. De Mensenzoon is gekomen om te zoeken en te redden wat verloren was.' - Lucas 19:1-10

Dit is een erg bijzonder verhaal, dat laat zien dat Jezus verder kijkt dan andere mensen. Zacheüs is een rijke hoofdtollenaar. Een tollenaar is iemand die een kantoortje langs de weg had en mensen die langs wilden komen om tol vroeg. Ze waren niet erg geliefd, zeg maar gerust: gehaat. Dat kwam doordat ze vaak meer geld vroegen dan ze moesten vragen, en wat ze teveel hadden gevraagd deden ze vaak in eigen zak. Zacheüs was ook zo'n rijke tollenaar.

Nu gebeurde iets bijzonders: Jezus kwam langs. Zacheüs wilde hem graag ontmoeten, maar hij kwam niet door de menigte heen. Dus klom deze rijke tollenaar in een boom om Jezus te kunnen zien. Moet je voorstellen! Dat een rijke bankier bijvoorbeeld nu in een boom zou klimmen om Jezus te kunnen zien. Toen Jezus langskwam keek hij naar boven, en hij zei: Zacheüs, kom vlug naar beneden, want vandaag wil ik in jouw huis verblijven. Jezus wilde bij hem langskomen! Terwijl hij zo gehaat was. De mensen om hem heen spraken er zelfs schande van, dat Jezus naar zijn huis toe ging. Maar Zacheüs was zo blij dat Jezus met hem mee ging, dat hij de helft van wat hij had aan de armen gaf en iedereen die hij had afgeperst viervoudig vergoedde! Ondanks wat de mensen zeiden, was hij veranderd.

Zo wil Jezus ook bij jou en mij binnenkomen. Hij kijkt niet eerst naar wie je bent of naar wat je hebt gedaan, hij neemt dat zelfs van je af en bevrijdt je, als je toelaat dat hij in jouw huis mag komen wonen. Hij houdt van je, en kijkt verder dan andere mensen!

Verheugen

Laat de Heer uw vreugde blijven; ik zeg u nogmaals: wees altijd verheugd. Laat iedereen u kennen als vriendelijke mensen. De Heer is nabij. Wees over niets bezorgd, maar vraag God wat u nodig hebt en dank hem in al uw gebeden. Dan zal de vrede van God, die alle verstand te boven gaat, uw hart en gedachten in Christus Jezus bewaren.

Ten slotte, broeders en zusters, schenk aandacht aan alles wat waar is, alles wat edel is, alles wat rechtvaardig is, alles wat zuiver is, alles wat lieflijk is, alles wat eervol is, kortom, aan alles wat deugdzaam is en lof verdient. Doe alles wat ik u heb geleerd en overgedragen, wat ik u heb verteld en laten zien. Doe het, en de God van de vrede zal met u zijn.

Ik vind dit een mooie Bijbeltekst. Gisteren las ik hem weer, en deze tekst liet me weer beseffen dat het goed is om je te verheugen in God. Je verheugen in God betekent niet dat alles altijd makkelijk is. Maar wat Paulus hier schrijft is dat God wel dichtbij is, en dat je hem mag vragen wat je nodig hebt. Letterlijk staat hier: "Wees over niets bezorgd, maar laat bij alles met gebed en smeken bij God bekend worden wat jullie nodig hebben." Soms lijkt God ver weg, maar Hij is bij je, en je mag altijd naar Hem toe gaan, zelfs blij worden en je verheugen in Hem. Omdat Hij van je houdt! Dan zal Hij met zijn vrede, die alles te boven gaat, je hart en gedachten beschermen en bewaken in Jezus.

Gods liefde

"Maar in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars door Hem Die ons heeft liefgehad. Want ik ben ervan overtuigd dat noch dood, noch leven, noch engelen, noch overheden, noch krachten, noch tegenwoordige, noch toekomstige dingen, noch hoogte, noch diepte, noch enig ander schepsel ons zal kunnen scheiden van de liefde van God in Christus Jezus, onze Heere" -Romeinen 8:37-39.

Ik heb deze tekst al best vaak geciteerd op mijn blog, en dat is omdat ik deze tekst erg mooi en waar vind. Niets zal ons kunnen scheiden van de liefde van God. Soms merk ik aan mezelf dat ik hier wel aan twijfel, omdat ik alleen maar let op wat er tussen mij en God in staat, op dingen waarin ik niet 'perfect' ben. Deze week las ik nog een andere tekst in dezelfde brief van Paulus, Romeinen 4:20-5:11:

"En hij heeft aan de belofte van God niet getwijfeld door ongeloof, maar werd gesterkt in het geloof, terwijl hij God de eer gaf. Hij was er ten volle van overtuigd dat God ook machtig was te doen wat beloofd was. Daarom ook is het hem tot gerechtigheid gerekend. Nu is het niet alleen ter wille van hem geschreven dat het hem toegerekend is, maar ook ter wille van ons, aan wie het zal worden toegerekend, aan ons namelijk die geloven in Hem Die Jezus, onze Heere, uit de doden opgewekt heeft, Die om onze overtredingen is overgeleverd, en opgewekt om onze rechtvaardiging.

Wij dan, gerechtvaardigd uit het geloof, hebben vrede bij God door onze Heere Jezus Christus. Door Hem hebben wij ook de toegang verkregen door het geloof tot deze genade waarin wij staan, en wij

Verwijzing(en) [sluiten]

Hebr 3:6

roemen in de hoop op de heerlijkheid van God. En dat niet alleen, maar wij roemen ook in de verdrukkingen, omdat wij weten dat de verdrukking volharding teweegbrengt, en de volharding ondervinding en de ondervinding hoop. En de hoop beschaamt niet, omdat de liefde van God in onze harten uitgestort is door de Heilige Geest, Die ons gegeven is. Want toen wij nog krachteloos waren, is Christus op de bestemde tijd voor goddelozen gestorven. Want bij hoge uitzondering zal iemand voor een rechtvaardige sterven; hoogstens immers heeft iemand de moed om voor de goede mens te sterven. God echter bevestigt Zijn liefde voor ons daarin dat Christus voor ons gestorven is toen wij nog zondaars waren. Veel meer dan zullen wij, nu wij gerechtvaardigd zijn door Zijn bloed, door Hem behouden worden van de toorn. Want als wij, toen wij vijanden waren, met God verzoend zijn door de dood van Zijn Zoon, hoeveel te meer zullen wij behouden worden door Zijn leven, omdat wij verzoend zijn. En dit niet alleen, maar wij roemen ook in God, door onze Heere Jezus Christus, door Wie wij nu de verzoening ontvangen hebben."

Het is een behoorlijk stuk tekst, en misschien ook wat moeilijk te lezen. Wat ik hierin het mooiste vind is Romeinen 5:6-8: "Want toen wij nog krachteloos waren, is Christus op de bestemde tijd voor goddelozen gestorven. Want bij hoge uitzondering zal iemand voor een rechtvaardige sterven; hoogstens immers heeft iemand de moed om voor de goede mens te sterven. God echter bevestigt Zijn liefde voor ons daarin dat Christus voor ons gestorven is toen wij nog zondaars waren". Hier staat dat Jezus voor ons is gestorven toen wij nog zondaars waren. Dit betekent dat Zijn liefde verder gaat dan onze fouten. We moeten niet proberen zelf naar God toe te gaan, nee, Hij is allang naar ons toegegaan, toen Hij Jezus zond. Juist doordat Jezus zijn leven gaf voor ons mogen wij vrij naar God toegaan!

"Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft,

Verwijzing(en) [sluiten]

Vers 36; Luk 19:10; 1 Joh 5:10

opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft." - Johannes 3:16.